Hoofdmenu
Home
Loopbaan
Contact
Links
Fotogallerij
Interview
Interview elf Print E-mail
Geschreven door Dave   
Dave Bus in Schotland, Geschreven door Voetbalblad Elf
Dave Bus durft zichzelf deze dagen niet in zijn arm te knijpen. Bang dat hij is om wakker te worden, om wreed uit de spotlights van het Schotse Aberdeen FC te worden gerukt en weer op de harde reservebank van De Graafschap te zitten verpieteren. De 29-jarige verdediger leeft nu zijn droom. En die kan hem niet lang genoeg duren.
,,Eerlijk gezegd had ik hier niet op gerekend", bekent Dave Bus. Hij doelt op zijn rol tijdens de eerste wedstrijd in de 1/16 finales van de UEFA Cup tegen Bayern München (2-2). De Lichtervoorder kwam niet van de reservebank. Althans, niet om in te vallen. ,,Voor en na de rust heb ik een tijdje warmgelopen, maar het was er de wedstrijd niet naar om een verdediger in te brengen." Dat was even slikken, want de mandekker had stiekem op zijn eerste Europese speelminuten gerekend. ,,Iedereen was heel positief over mijn eerste optredens tegen Dundee United en vooral Celtic. In de kranten stond dat ik het goed heb gedaan en de trainer sprak op de persconferentie lovende woorden over mij." Het besef dat hij niet zou gaan spelen tegen de Beierse grootmacht, drong een dag voor het duel tot hem door. ,,Op de training speelden we elf tegen elf en ik zat niet bij het basisteam. Trainer Jim Calderwood koos voor de ervaren spelers. Lang heb ik er niet bij stilgestaan, want ik besef dat alles wat ik nu speel mooi is meegenomen. Ik weet waar ik vandaan kom."
Zijspoor
De nuchtere Gelderlander weet inderdaad als geen ander hoe betrekkelijk de voetbalwereld is. Pas op 25-jarige leeftijd maakte hij de overstap van hoofdklasser HSC'21 naar De Graafschap. ,,Ik begon daar als een speer", blikt Bus terug. ,,Ik kreeg alle vertrouwen van Gert Kruys, speelde lekker en de supporters gingen achter me staan. Ik leek niets fout te kunnen doen." Het ging zelfs zů goed dat al na een paar maanden onder meer RKC Waalwijk en AZ voor hem aan de deur stonden. Hij besloot echter tot medio 2008 bij te tekenen op De Vijverberg. ,,Ik kwam net uit de hoofdklasse, had nog veel te leren. En ik dacht dat De Graafschap hiervoor de juiste club was."
Bus kwam bedrogen uit. Want nadat Kruys vertrok en Jan de Jonge het overnam, raakte de verdediger al snel zijn plek in het basisteam kwijt. ,,Ik had een mindere periode en kreeg daarna geen kans meer mezelf te bewijzen, omdat het team goed presteerde en er weinig blessures en schorsingen waren." Als de cijfers van de huidige eerste seizoenshelft erbij gepakt worden, mag het een understatement worden genoemd dat De Jonge het niet in de verdediger ziet zitten; Bus speelde welgeteld nul minuten in de competitie voor De Graafschap. Tijd dus om in de winterstop eens alles op een rijtje te zetten ,,Ik was op een zijspoor beland en wilde weer voetballen. We kregen contact met Scott Calderwood, de zoon van Aberdeen-trainer Jim. Hij heeft me diverse keren bekeken in wedstrijden van Jong De Graafschap en uiteindelijk kreeg ik een uitnodiging voor een stage."
Bus schoof direct de interesse van enkele andere buitenlandse clubs opzij. ,,Deze kans wilde ik met beide handen aanpakken, want ik zou die niet meer krijgen. Bovendien werd de belangstelling van de andere clubs maar niet concreet." Hij reisde af naar Schotland en trainde een weekje mee bij Aberdeen. ,,Ze gaven me het gevoel dat ik het goed had gedaan, maar ik moest geduld hebben voor het rond kwam. Han Berger (directeur voetbalzaken, red.) eiste dat ik zondag terug was voor de thuiswedstrijd tegen Vitesse. Het heeft nog een week geduurd voor ik hoorde dat de clubs tot een akkoord waren gekomen over een verhuur tot komende zomer. Dat was een hele opluchting."
Bonen met vette worst
De eerste twee weken zat Bus in een hotel in het centrum van Aberdeen, de derde stad van Schotland met ruim 210.000 inwoners. Daarna betrok hij een appartement vlakbij het stadion, in de buurt van een groot winkelcentrum. ,,Alles is keurig geregeld door de club. Mijn tv bleek het niet te doen en de volgende dag stond er al iemand met een nieuwe voor de deur. De mensen zijn uiterst vriendelijk en staan altijd en overal voor je klaar." Bus merkte in zijn eerste weken meer 'aparte' gebruiken op. Dingen die hij in Nederland niet was gewend. ,,Ik moet vooral wennen aan het eten. In de ochtend zitten ze hier al aan de bonen met vette worst! Op de club eten ze veel rijst, rundvlees en pasta's, maar alles met saus, hťťl veel saus."
Ook aan het Schotse dialect moet Bus nog wennen. ,,Ze slikken hier de helft van de woorden in, je moet dat echt een beetje door krijgen wil je het begrijpen. Gelukkig zitten ook Karim Touzani en Jeffrey de Visscher hier, dat maakt het makkelijker om de weg te vinden binnen en rond de club." Ook over de voetbalgekte in Schotland verbaast hij zich keer op keer. Dat begon al toen de verdediger zijn hotel binnenkwam. ,,In de bar hadden ze twaalf tv's hangen waarop liefst vier verschillende duels werden uitgezonden. De beleving is net zoals in Engeland. Ze zijn hier 24 uur per dag met sport bezig." De 22.199 stoeltjes in het Pittodrie Stadium zijn tijdens de grote duels vrijwel altijd allemaal voorzien van een eigenaar. ,,Maar ook bij de iets minder grote duels zitten er al snel rond de 15.000 fans. Ongelofelijk zo fanatiek dat ze hier zijn."
Wat dat betreft had de verdediger geen beter moment kunnen hebben om binnen te komen bij Aberdeen. De club voert haar supporters momenteel mee op een roze wolk, gevoed door sportief succes. Aberdeen streed eind januari nog op alle fronten mee: ze stonden vierde in de Schotse Premier League (de eerste zes gaan naar de play-offs) en zaten nog in de FA Cup en UEFA Cup. Zijn debuut bij The Dons was een mooie binnenkomer voor op zijn CV: de halve finale van de Schotse beker tegen Dundee United (1-4). ,,Ik speelde ruim tien minuten. Het was gigantisch om mee te maken. We speelden op neutraal terrein, maar er waren liefst zevenduizend fans meegereisd." Zijn vuurdoop in de Scottisch Premier League was een thuisduel tegen Celtic. ,,Alleen de uitslag (1-5, red.) viel zwaar geflatteerd uit. Ik speelde wisselend tegen Scott McDonald en Jan Vennegoor of Hesselink. Met Jan heb ik kort wat Nederlandse woorden gewisseld, maar geen shirtje. Hij moest er vlak voor tijd uit. Ik vond dat ik me goed staande hield op dit niveau."
Vier dagen later nam Bus plaats op de bank tegen Bayern München. ,,Het is ťťn van de grootste duels uit de clubhistorie van Aberdeen. Er werd al wekenlang naar toegeleefd. Het is daarom heel jammer dat ik geen speelminuten kreeg." Een dag voor het duel zat hij nog naast Calderwood op de persconferentie voor de wedstrijd. ,,Voor mij een nieuwe ervaring, want zoveel media-aandacht ben ik niet gewend. Maar aan alles was te merken dat het enorm groots is."
Verrijking
Bus kijkt dus zijn ogen uit in het land van kilts, whisky en het monster van Loch Ness. ,,Ik pak mijn tijd om er van te genieten. Mijn ouders, zus en vrienden komen regelmatig over. Net als mijn vrouw, die is achtergebleven in Nederland. We willen eerst kijken hoe deze vier maanden verlopen, voordat ze haar goede baan opgeeft. Ik wil niet alles op het spel zetten, want ik weet hoe betrekkelijk het voetbal is." En om niet afhankelijk te zijn van zijn betaalde hobby, benut Bus zijn vrije tijd efficiŽnt. ,,Ik had bij De Graafschap een kantoorbaan, maar dat heb ik natuurlijk opgezegd. Ik ben nu bezig een internetwinkel met sportartikelen op te zetten, maar het staat nog in de kinderschoenen. Zaterdagmiddag reizen we naar Hibernian, waar we zondag spelen (Bus speelde net als tegen Celtic 90 minuten, maar verloor met 3-1, red.). Dan neem ik mijn laptopje mee en ga op mijn hotelkamer lekker aan het werk."
Zijn overige vrije tijd besteedt hij graag aan het verkennen van voor hem onbekend terrein. ,,Op mezelf wonen in een vreemd land is een verrijking voor mezelf. Ik wil onder de mensen komen, de cultuur leren kennen. Daarom ga ik op een vrije dag graag naar een onbekende stad om rond te kijken. En ik vind het bijvoorbeeld ook prachtig om zelf mijn internetverbinding aan te sluiten. Puur om te kijken hoe dat er hier aan toegaat."
Natuurlijk moet er ook gewerkt worden. Na een paar weken op de Schotse velden heeft Bus al een helder beeld van zijn nieuwe werkgever. ,,In Nederland is het spelletje veel meer gericht op techniek, hier op kracht. Ik voel me goed bij deze manier van spelen, het past bij mijn speelstijl. Opvallend is dat in de selectie van Aberdeen de ouderen op natuurlijke wijze bovenaan de hiŽrarchie staan. Een ander verschil met De Graafschap is dat we hier wel tweeŽntwintig man hebben die in de basis kunnen spelen." Bang voor eenzelfde scenario als onder De Jonge is hij niet. ,,Calderwood gebruikt al zijn spelers. Je weet dat je een kans krijgt als je goed traint, dat spreekt me heel erg aan. Daarnaast laat ik me niet snel gek maken. Ik heb de keerzijde van het voetbal gezien, weet hoe het ook kan gaan. Daar ben ik sterker van geworden."
 

Content © 2005 davebus
Design en Hosting IDEA-ONLINE